แด่ความทรงจำสู่ฟากฟ้า

หลังจากที่เซิฟเวอร์ของปังย่าล่มอย่างสวยงาม ทำให้ข้อมูลสามชิกในช่วง7วันนี้ีมีอันต้องรีเทรินกลับไป ทีมงานจึงต้องให้ของรางวัลชดเชย ซึ่งก็นับว่าสมน้ำสมเนื้อ สำหรับคนธรรมดา ไม่นับเกรียนที่บ้าโฮบ้าถ้วย

แล้วมันเกิดอะไรขึ้น อันนี้ไปหาอ่านที่เวปปังย่านะครับ ของลุงอ้วนแดง เรียกว่าเสียหายไปเยอะทีเดียว

แล้วทีนี้ เมื่อเซิฟเวอร์เปิดแล้วเกิดอะไรขึ้น

ตัวผมโดนโรลกลับไปเยอะพอดู expหายโบ๋เพราะช่วง7วันนี้เร่งปั้มน่าดูเพราะจะเอากระโปรงให้อารินใส่ ซึ่งต้องเป็นจูเนียร์Eขึ้นไป กับเงินหมื่นกว่าๆ แล้วก็อัตราการหลุดอีกนิดหน่อย ขึ้นมา1.2% กับอัตราเล่นต่อเนื่อง หายไปราวๆ50-60 และ1อัลบาทรอส รวมทั้งสถิติลองพัตใหม่ ได้สดๆเมื่อวานซืน

ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ปัญหา เพราะยังเก็บใหม่ได้ ลองพัตที่ได้ไม่เยอะซะทีเพราะตีลงกรีนไปทีไรก็ได้ไม่เกิน35 หลา นานๆทีถึงจะได้ซัก37-38หลา

ล่าสุดก็39หลา นอกกรีนออกมาหลาหนึ่ง ลูกลงแบบหมดแรงพอดี

อันนี้คือทั้งหมดที่เสียไป อาจจะสู้โฮของบางคนไม่ได้ แต่ขนาดนี้คือฝีมือล้วน โนสลิงโนสตั้น โนตารางล่ะครับ (พัตใครเค้าใช้กัน)

แล้วคนรู้สึกอย่างไรก็ของที่ทีมงานชดเชยให้

บางส่วนก็ยอมรับ ดีใจซะด้วยซ้ำ เพราะไม่รู้ว่าจะได้อะไรขนาดนี้อีกเมื่อไหร่

แล้วอีกบางส่วนล่ะ

"เอาเงินมึงคืนไป เอาโฮกูคืนมา กูอุตส่าตีมาตั้งนานไอ้.......ไอ้.......แม่งทำ......อะไร......."

99.999999%เหล่านี้คือเกรียน เกรียนแท้ๆ ประเภทที่สอง คือเกรียนชิบหายครับ ไปที่ไหนชิบหายที่นั่น ประเภทกูจะเอา กูไม่เลิก กูต้องได้ กูใหญ่ รู้ไหมกูลูกใคร(อันหลังไม่เกี่ยว อิอิ)

แล้วทีมงานตอบรับกับเกรียนชิบหายนี่ยังไง ก็เหมือนทุกทีครับ ยอมรับผิดทั้งสิ้นแม้ว่ามันจะมาด่าทอปาวๆแค่ไหน GMไม่เคยปริปากด่ากลับแม้แต่นิด

ขันติมันคนละชั้นกัน คนที่ทำงานแล้วกับคนที่แบมือขอกะตังพ่อแม่ความอดทนไม่เท่ากัน คนที่ขอกะตังพ่อแม่ย่อมรู้ค่าเงินน้อยกว่าคนที่หามาได้ด้วยตัวเองครับ รวมทั้งผมด้วย แต่ผมก็เคยทำงานหาเงินอยู่ชิ้นนึง เหมือนกัน เงินก้อนนั้นแม้จะไม่ถึงพันเพราะหักค่าไฟที่มหาศาลบวกกับค่าเสียหายอีกนิดหน่อย(เกือบครึ่ง)แค่ดูกี่ทีคุณค่ามันดูดีกว่าเยอะเลย ทั้งๆที่มันก็เหใือนๆกะเงินที่เราแบมือขอพ่อแม่มาน่ะแหละ

มีเงินซื้อเหล้าขวดละเป็นร้อยๆ แต่ไม่มีเงินจ่ายค่าหนังสือเรียนเล่มละไม่กี่สิบ

มีเงินไปเที่ยวราตรีเป็นหมื่นๆ แต่ไม่เคยมีเงินจ่ายค่าเทอม

แล้วเกิดอะไรขึ้นต่อ ก็มีคนมาช่วยต่อว่าแทนGMสิครับ ในถานะทีเกรียนชิบหายใช้วาจาสุภาพจนอยากเอาส้นแตกไปประทับหน้าแล้วจับขังรวมกับกระเทยทวารบานเสียเหลือเกิน

"แม่งหน้าม้าป่าววะ มึงน่ะจะไปรู้อะไร มึงรู้เหรอว่าไอ้ที่เขาทำน่ะทำกันยังไง มึงเคยไปเรียนไปสอบบ้างไหมวะ ไอ้ควาย ถุย!"

มันก็ตอบกลับมาได้สวยงามจนคันหน้าแข้งยิกๆเช่นเคย

ทั้งๆที่มันก็ไม่รู้ว่าdatabaseมันแก้ยากขนาดไหน แค่ไปเปิดโค้ดให้พวกมันดูมันก็ไปโดดน้ำตายแล้วล่ะครับ

ใครที่เคยเรียนโปรแกรมก็น่าจะรู้ล่ะมั้งครับ ผมขอละในถานะเข้าใจกันแล้วละกัน เพราะพูดไปก็ไม่เข้าหัวเกรียน มันเด้งออกหมด

มาดูอีกที การโรลแบ็คนี่ก็พิสูจน์ใจได้พอควร ว่าคนที่แค่โฮหายไปมันจะคุ้มคลั่งจนไปโดดตึกตายหรือเปล่า หรือมันจะเล่นต่อ เล่นไปด่าไป พอวันพุธมันก็นั่งรอเซิฟเวอร์เปิดอย่างใจจดใจจ่อ พอเลทมาสักนาทีสองนาทีก็ไม่ถล่มเวปบอร์ด ด่าGMมั่ง ด่าไปทั่ว หาว่าทีมงานห่วยยังโง้นยังงี้

ถ้าคิดว่าห่วยจริงก็ไม่ต้องเล่นก็ได้ ไม่มีใครไปกราบฝ่าพระตีนของท่านขอร้องทั้งน้ำตาว่าไปเล่นให้เค้าหน่อย นี่นา

ตัวเองสมัครใจเองแท้ๆ หรือว่ามันไปเกรียนที่อื่นไม่ได้ก็ไม่รุ

มีบางกระทู้บอกว่าเสพติดปังย่าเลยก็มี วันไหนไม่ได้เล่นจะลงแดงตายกินไม่ได้นอนไม่หลับ

เจริญกรรมล่ะสิ เค้าทำมาให้เล่นคลายเครียด ไม่ได้ให้มาเสพเป็นกัญชาแบบนี้ซะหน่อย พวกนี้น่าจับไปวัดถ้ำกระบอกซะให้เข็ด

อย่างน้อยตอนนี้เกมปังย่าก็กลับมาให้เล่นกันแล้ว ก็เล่นกันให้สนุก ฮาร์ดดิสทุกตัวเจ๊งได้ แม้ว่าตัวนั้นจะแพงแสนแพงแค่ไหนครับ

มาดูกันว่าคราวนี้ผมได้อะไรจากทีมงาน จากเงิน70000ปังบวกของเก่าอีก10000กว่าๆกลายเป็น

แอ่นแอ๊น

นู๋คู!!!โอ้ว โลลิบันไซ!!!!!

(จริงๆแล้วสองหลุมแรกตีแห้ว)

สุดท้ายนี้ ขอให้คนที่โดนเกรียนรบกวน ให้มีความสุขกับเกมนี้และเกมอื่นๆนะครับ

ส่วนเดอะเกรียนทั้งหลาย เพลาๆพฤติกกรรมลงบ้างนะ เดี๋ยวพ่อแม่เห็นจะประเคนกำปั้นแห่งรักแทนเงินค่าถลุง

ปลนี้คือกระทู้ดักเกรียนฉบับฮิโตชิ กระทู้ที่1